Jak zorganizować grę w badmintona dla osób początkujących
· Redakcja jeleniagoraradar.pl
Aby zorganizować badmintona dla początkujących, przygotuj miejsce osłonięte od wiatru, rakietę dla każdego gracza, lotki i siatkę. Przed rozpoczęciem ustalcie granice pola, sposób serwowania i długość meczów. Zacznijcie od spokojnego odbijania, a potem przejdźcie do krótkich rozgrywek ze zmianą partnerów. Cel gry jest prosty: posłać lotkę nad siatką tak, aby spadła w polu przeciwnika.
Przygotuj miejsce i sprawdź przestrzeń wokół pola
Badminton źle znosi wiatr, dlatego na pierwsze spotkanie wybierzcie osłonięte miejsce lub przestrzeń pod dachem. Na zewnątrz sprawdźcie warunki kilkoma próbnymi odbiciami. Jeśli lotka wyraźnie zmienia kierunek, trudno będzie odróżnić nietrafione zagranie od wpływu podmuchu.
Propozycja organizacyjna: przy rekreacyjnej grze na samodzielnie wyznaczonym polu dopasujcie jego wielkość do dostępnego miejsca i możliwości uczestników. Granice muszą być czytelne dla obu stron. Zostawcie też przestrzeń poza nimi, żeby można było wyhamować po dobiegnięciu do lotki.
- Sprawdźcie, czy podłoże jest równe, suche i wolne od przeszkód.
- Usuńcie torby, butelki i zapasowe rakiety z obszaru gry.
- Ustawcie siatkę stabilnie i sprawdźcie, czy jej mocowania nie przeszkadzają w poruszaniu się.
- Wyznaczcie miejsce oczekiwania dla osób, które akurat nie grają.
Przygotuj sprzęt i zacznij od spokojnych odbić
Do gry pojedynczej przygotuj dwie rakiety, a do gry parami cztery. Zabierz kilka lotek, żeby uszkodzenie jednej nie przerwało spotkania. Przed rozpoczęciem obejrzyjcie sprzęt: sprawdźcie uchwyty, naciągi i stan lotek. Wybierzcie obuwie odpowiednie do nawierzchni, które pozwala pewnie zatrzymać się i zmienić kierunek.
Propozycja na początek: po krótkiej rozgrzewce obejmującej marsz, spokojne kroki na boki i ruchy ramion poświęćcie kilka minut na odbijanie bez liczenia punktów. Wysyłajcie lotkę w zasięg partnera. W tej części chodzi o wyczucie rakiety i lotki, więc nie trzeba od razu zagrywać mocno ani celować w najdalszy narożnik.
Wyjaśnij zasady przed pierwszą wymianą
Wymiana kończy się, gdy lotka dotknie podłoża. Nie czekajcie na jej odbicie jak w tenisie. Po swojej stronie można uderzyć lotkę tylko raz, zanim przeleci nad siatką — dotyczy to również gry w parach. Partnerzy nie podają więc lotki między sobą.
- Wygrywasz wymianę, gdy lotka po twoim zagraniu spadnie w polu przeciwnika.
- Przeciwnik wygrywa wymianę, jeśli po twoim uderzeniu lotka wyląduje poza jego polem.
- Zagranie w siatkę lub pod nią jest błędem.
- Po zakończeniu wymiany zatrzymajcie grę, podajcie wynik i przygotujcie kolejny serwis.
Propozycja dla grupy początkującej: przed meczem ustalcie, jak rozstrzygacie lotkę na granicy pola. Gdy nikt nie widział miejsca upadku, możecie powtórzyć wymianę. Warto uzgodnić to wcześniej, żeby podczas spotkania nie przerywać gry długą dyskusją.
Ustal prosty sposób serwowania
Na pierwszym spotkaniu możecie przyjąć poniższe uproszczenia rekreacyjne. To propozycja organizacyjna, a nie pełny opis przepisów turniejowych. Pokażcie serwis przed rozpoczęciem meczu i pozwólcie każdemu wykonać kilka prób bez punktacji.
- Serwujący staje w ustalonym miejscu, a odbierający po przekątnej po drugiej stronie siatki.
- Przed uderzeniem serwujący upewnia się, że odbierający jest gotowy.
- Serwujący trzyma lotkę przed sobą i wykonuje spokojne uderzenie od dołu, kierując ją nad siatką.
- Po każdej wymianie zwycięska strona dopisuje punkt i wykonuje kolejny serwis.
- W grze parami po odzyskaniu serwisu zmieniacie osobę serwującą, aby każdy mógł ćwiczyć.
Zaplanuj krótkie mecze i zmianę partnerów
Propozycja rozgrywek: grajcie do siedmiu punktów, bez wymogu przewagi dwóch punktów. Taki umowny format ułatwia częste zmiany. Jeżeli uczestników jest więcej, możecie zamiast tego ustalić pięciominutowe rundy. Wybierzcie jeden sposób na całe spotkanie i wyjaśnijcie go przed startem.
Przy czterech osobach po każdym meczu zmieniajcie skład par. Przy większej grupie ustalcie kolejkę wejścia na pole, tak aby wszyscy mieli podobną liczbę rund. W parze umawiajcie się, kto odbiera lotkę lecącą między graczy; krótkie zawołanie „moja” pomaga uniknąć jednoczesnego zamachu.
Zróbcie przerwę, gdy uczestnicy jej potrzebują. Jeśli różnica umiejętności utrudnia wymiany, zaproponujcie wspólne liczenie kolejnych udanych odbić zamiast punktów. Na zakończenie ustalcie, co sprawdziło się najlepiej: wielkość pola, długość rund czy skład par. Te ustalenia wykorzystacie przy następnym spotkaniu.